Zonen van een legende
Luther en Cody Dickinson zijn de twee zonen van de Memphis-producer en begenadigd toetsenist Jim Dickinson (die speelde met o.a. Aretha Franklin en The Rolling Stones). Opgegroeid in een warm muzikaal nest, besluiten de broers in 1996 zelf een band op te richten. Ze willen klinken als hun idolen R.L. Burnside en Mississippi Fred Mc Dowell, maar dan met een ruig rockrandje, waardoor je vanzelf gaat denken aan The Black Keys of The Jon Spencer Blues Explosion.
Shake Hands With Shorty
De broers nemen de tijd om te oefenen, want het eerste album wordt pas uitgebracht in 2000. Shake Hands With Shorty bestaat grotendeels uit bluesklassiekers ('Goin’ Down South', 'Shake 'Em On Down’), maar wordt overgoten met een geheel eigen geluid. Eerst denk je aan ZZ Top, maar dan word je toch verrast met samples en uitroepen die de baardige mannen van ZZ Top nooit zouden gebruiken. Ze slepen er een Grammy-nominatie mee binnen.
Waar het eerste album nog grotendeels bestaat uit covers, gaat NMA zelf nummers schrijven voor 51 Phantom, hun tweede album dat in 2001 verschijnt. Het levert een prima album op, dat het qua songkwaliteit niet wint van de voorganger, maar toch meer dan voldoende rockt.
Roots en toch modern
De broers blijven solide albums afleveren gedurende het eerste decennium van de 21e eeuw; ze gaan samenwerkingen aan met John Hiatt, Duwayne Burnside (de zoon van R.L. Burnside) en voormalig Led Zeppelin frontman Robert Plant. Luther Dickinson wordt in 2007 de vaste gitarist van The Black Crowes. Vanaf dat moment verdeelt hij zijn aandacht tussen NMA en de Black Crowes.
Voornoemde Robert Plant speelt ook mee op World Boogie Coming (2013), dat gezien kan worden als het meesterwerk van de broers Dickinson. Niet eerder in NMA’s catalogus was de broeierigheid van het diepe zuiden van de VS meer voelbaar dan in dit album.
