Veelbelovend
Op haar vierde studeerde ze al piano. Na haar studie aan de Howard University vormde Horn haar eerste trio in 1954, en werd aangemoedigd in het begin van de '60-er jaren door Miles Davis en Quincy Jones. Ze nam drie albums op tussen 1963-1965 voor Mercury en ABC/Paramount, maar koos voor het leven in Washington, D.C., om zich aan haar gezin in plaats van aan haar carrière te wijden.
Doorbraak
Rond 1980, maakte ze opnames voor SteepleChase, maar Shirley Horn had pas echt groot succes in 1987 toen ze platen ging maken bij Verve, een verbintenis die stand hield met platen als in 1998: "I Remember Miles" en in 2001: "You're My Thrill". Haar weg werd geplaveid met stapels prestigieuze onderscheidingen waaronder zeven Grammy nominaties (één winner voor Best Jazz Vocal Album met "I Remember Miles"), in 1996 werd ze opgenomen in de Lionel Hampton Jazz Hall of Fame en in Frankrijk de Academie Du Jazz's Prix Billie Holiday (voor het album "Close Enough for Love".
Amputatie
In 2001 liet haar gezondheid het afweten, Horn's linker voet werd geamputeerd wegens diabetes) maar terwijl haar pianospel er onder leed, bleef ze toch -weliswaar sporadisch- optreden en maakte een laatste plaat voor Verve in 2003: "May the Music Never End". Horn stierf op 20 oktober 2005, aan de complicaties van suikerziekte.